Het Verhaal achter de Plaat: Iggy Pop & "The Passenger"

De fascinerende geschiedenis van James Newell Osterberg Jr. is niet in een paar regels te vertellen. Als Iggy Pop ( 's mans alter ego) heeft hij een indrukwekkend aantal albums op z'n naam staan. Zoals bv "Lust For Life", de opvolger van "The Idiot" betekende in 1977 zijn doorbraak bij het grote publiek. Het titelnummer scoort zelfs hoog in de Europese hitlijsten, bij onze noorderburen wordt het een top 3 hit. Net als bij Iggy's eerste solorelease werd er ook dit keer een beroep gedaan op David Bowie voor de productie, de twee woonden zelfs een tijdje samen in Berlijn. Het was overigens Bowie die ervoor had gezorgd dat Iggy Pop een contract kreeg bij RCA Records. Later gaf de Brit toe dat hij de voormalige frontman van The Stooges zag als een soort proefkonijn voor het uitbrengen van elektronische rock, wat ook duidelijk terug te horen is op de albums "The Idiot" en "Lust For Life".

"The Passenger", geschreven met z’n goeie vriend Bowie, weerspiegelt Iggy's moeilijke leven als drugsverslaafde. In de tekst zitten een aantal verwijzingen naar de experimentele roman van William S. Burroughs, getiteld "The Ticket That Exploded". Het gaat hier over de vermeldingen 'Johnny Yen' en 'hypnotiserende kippen'. Het lied, geschreven op een ukelele, is vooral bekend om z'n drumbeat in de intro. Bowie en Pop werden hiervoor geïnspireerd door het nummer "You Can't Hurry Love" van Diana Ross & The Supremes. Later was een gelijkaardige drumbeat te horen in o.a. "Are You Gonna Be My Girl" van Jet en "Selfish Jean" van Travis. "The Passenger" werd gebruikt in de film Trainspotting, waarin druggebruik een centraal thema is.

(pdg).

#liedjesenzo #hetverhaalachterdeplaat #seventies
#muziekgeschiedenis #iggypop #thepassenger